28 Eylül 2008 Pazar

"Yarının bir hiçlik olması tehdidiyle mutlu olamam ve olmayacağım.Derin bir hakaret bu...Bu yüzden,beni acı çekmem ve yok olmam için,fikrimi sormadan ve küstahça var eden doğayı;su götürmez davacı,savcı ve davalı rolümle,kendimle birlikte mahkum ediyorum...Doğayı yok edemediğim için de,sadece kendimi yok ediyorum,hiçbir suçlunun bulunmadığı bir tiranlığa katlanmaktan bezmiş olarak..." F. Dostoyevski-The Savage God



"Yine de,en kışsı ruh halimde,sahibim renklerin ve tüm çiçeklerin varoluşunu boykot etmenin mutlak gücüne."
Sylvia Plath-Tekbencinin Monologu




Her şey uykumu kaçırıyor,her şey canımı sıkıyordu.Bir sabah mutsuz bir yağmura uyandığımda keşfettim ki,var olmak kadar yok olmak da bir eylemdi ve biz var olduğumuz her an aslında kayboluyorduk sonsuza doğru adımlarken.
Ben kendi dünyam için her şeydim ve eğer her şey canımı sıkıyorsa bu benim birinci dereceden şü pheli olduğum anlamına gelirdi.Süreci hızlandırmadım,kendi yarattığı bu iç sıkıntısından başka sarılacak hiçbir şeyi olmayan her hangi bir insan gibi ruhuma tutundum ve düşüşü seyre daldım.

2809.2008-göğe yükseliyor zerrecikler bedenimden kopup.